De eerste keer dat het woord prioriteren me ter ore kwam, was toen een ambtenaar me te woord stond over allerlei te volgen procedures. En natuurlijk de beantwoording daarvan… Maar wat prioriteren nou met mijn wandeling van doen heeft?
Je wandelt iedere ochtend een uur of niet. Hebt de discipline om dat te doen of niet. De wandeling heeft dan prioriteit nummer een. Niets of niemand komt aan die prioriteit die ik mezelf heb opgelegd. Is dat wel zo? En waarom dan? Vandaag liep ik heerlijk langs het water waar mijn hond gevaarlijk spannend op de oeverrrand balanceerde. Het gras is kletsnat en ik glij door heel wat modderplassen. Bedenk me hoe het zou zijn om heerlijk in die modder te kunnen rollen. In die vette, natte kleiige modder…en ik moet zeggen dat het me best wel lekker lijkt. Maar dan met een andere temperatuur en in een meer beschutte omgeving. Hihi.
Zoals altijd dwalen mijn gedachten en laat ik ze. Heerlijk wandelen en genieten van de zon die de lente belooft. Een SMS. Mijn liefste vriendin staat bij me aan de deur, waar ik ben? Tja. We bellen en ik draai om terwijl zij me tegemoet loopt. De wandeling is ingekort en toch verrijkt. Want het laatste stukje loop ik samen met mijn vriendin en deel ik mijn wandeling. Voelt nog fijner. Aan onze hond te zien, vindt die het ook een goed idee, want de kwispel blijft duren.
Na even lekker te hebben bijgekletst voor de dag echt begint en we aan het werk gaan, zit ik weer achter mijn computer. Er rolt werk binnen. Spoed! ‘Euh…ja maar ik begin toch meestal met het schrijven van mijn blog?’ Klinkt het mijnstemmetje. En dan kom ik op prioriteren. Werk gaat voor. Dus moet ik het bloggen, dat ik voor de lol doe naar achter schuiven. En dus werk prioriteren. Wat nou prioriteren? Nee. Ik volg mijn gevoel en prioriteer niets. Ik wil niet worden geleefd en bepaal zelf waar ik zin in heb op dat moment. Volg gewoon mijn hart. En zo zij het. Zodat ik kan blijven genieten van welkome spontane medewandelaars op mijn pad en mijn leven nooit uit sleur zal bestaan. En dat komt dus, mijnheer de ambtenaar, omdat ik NIET prioriteer.
En nu ga ik lekker werken, omdat ik daar gewoon heul veul zin in heb! Wens jou ook een dag vol ‘zinnige’ dingen.