Als ik tulpjes zie, voel ik mij lente!

herfstvakantie

Beetje zenuwachtig maken vakanties me altijd. Omdat je dan het optimale uit je tijd wilt halen -voor je kind. Dus jezelf wilt wegcijferen, maar ook weer niet helemaal. Maar gelukkig is het ons weer gelukt! De hele week is afgeblokt met leuke dingen. Saunafeestje, filmavondje, Brussel, Efteling en vrienden en vriendinnetjes. De zon schijnt, de wasmachine draait en er wordt druk gespeeld. Soms valt alles gewoon heerlijk op z'n plek. Wens jullie ook een fijne vakantie en o ja... ik zal proberen tussendoor nog wat te werken, dus wie weet komen we elkaar nog tegen ;-)

Adelaide ik hou van je!

Deze week vertelde een lieve vriendin, die overal ter wereld al wel eens is geweest, dat ze Australië het mooist van de hele wereld vond. Vol vuur en passie deelde ze haar verhalen met ons. En toen dacht ik aan Manon. Mijn lieve vriendin die ook zo enthousiast was over Australië. Die zelfs zo enthousiast was, dat ze samen met haar vriend het lef had haar hart te volgen en te emigreren naar hun droomland. Terwijl mijn ene vriendin doorging over kangaroes, bekroop me een vervelend gevoel van gemis naar mijn andere vriendin. Heb haar laatste mail niet eens beantwoord...Zou het gewoon komen omdat ik haar als maatje zo mis? Dat ik nooit meer zo in een deuk heb gelegen nadat ze is weg gegaan? Ik heb geen idee, maar moet mijn zwakheid nu toch maar eens onder ogen zien. Wil Manon als vriendin en globetrotter eren. Via deze blogpost. Omdat ik op Google Analytics ook zie dat er hits uit Adelaide komen. En omdat ik gewoon echt nog heel veel van haar hou. Dus Manon, deze is voor jou. Met heeeeel veeeeel liempds liefs!

Antwoord bij twijfel

Twijfelen...ik doe het niet vaak. Meestal weet mijn hood en voelt mijn hart welke weg ik moet gaan. Of iets juist is. Of het klopt. En toch worden mijn gedachten wel eens door angst overmand. In plaats van in het volle vertrouwen te leven en dichtbij mezelf te blijven, komen er dan ineens allerlei tease-stemmetjes die me aan het twijfelen maken. Vaak is het een strijd tussen ego en verbinden met de ander en dus ook het universum. De beste oplossing die ik tot nu toe op twijfel heb kunnen ontdekken is om jezelf een vraag te stellen. Heel eerlijk en open moet je de kwestie bekijken terwijl je jezelf vraagt: "Wat zou liefde doen?" Probeer het maar eens. En...ik zou het leuk vinden als je me jouw ervaring dan met me deelt. Deze suggestie heb ik overigens niet zelf bedacht maar is me door Annemarie Sips als medium van engelen aangereikt. Ik geef het graag aan je door, zodat ook jij je geruggensteund kunt voelen door engelenwijsheid als je twijfelt.

Zeewind

Zand fluistert over de grond

Kust hier en daar mijn mond

'sorridi' galmt in mijn hoofd

van alle zorgen beroofd

Mevrouw op de fiets

Druk, druk, druk: kom met de auto aangesjeesd, alle boodschappen achterin, nog verhit van de file en met mobiel in de hand om vriendin te bellen dat ik er nu eindelijk ben. Dat ze welkom is. Ondertussen staat er een mevrouw aan de andere kant van onze liguster heg. Ze kijkt en maakt oogcontact. Ik groet. Ze pakt het moment en zegt dat haar broer nog in dit huis gewoond heeft...Ik knik en hou haar af. Maak een opmerking in de zin van 'goh, wat leuk' en pak de boodschappen resoluut uit de achterbak. Ik voel het. Ze wil binnenkijken. Met mijn handen vol boodschappen start ik de onderhandelingen: 'u mag best even binnenkijken hoor, maar ik ben wel druk' Als de dame dan beleefd afhoudt en zegt dat dat niet hoeft, hou ik aan. Uiteindelijk tilt de vrouw samen met me de boodschappen uit de auto en sjouwt achter me aan naar binnen. We hebben ons niet eens aan elkaar voorgesteld. Door haar spontane boodschappendraaggeste ben ik blij verrast. Nu ben ik even gastvrouw. Voor een gepensioneerde dame die, zoals blijkt langs haar verleden aan het fietsen is. Ze is bescheiden, wil alleen een glaasje water en laat ons huis intact. "Hier heb ik erg veel kaart gespeeld". En "oh dat hebben jullie veranderd, ja groot gelijk heb je". Samen lopen we door de tuin. Ze begint over de boerenjasmijn die uitbundig in bloei staat. Gister vroeg ik me nog af watvoor jasmijn ik nou in mijn tuin had staan. Nu geeft de vrouw op de fiets me zomaar antwoord. Wat kan het leven toch mooie antwoorden geven. "Kom gerust weer eens aan als u in de buurt bent, u bent welkom", sluit ik onze ontmoeting. Waarop de dame antwoordt: "ik weet niet of ik dat dan nog durf". Mooi, zoals ik nu leer dat het leven gaat over het pakken van de momenten die zich voordoen. En dat de mevrouw op de fiets ook haar moment heeft gekregen en gedeeld.

Mooie mensen flashmob

Volgens Wikipedia is een flashmob

"een (grote) groep mensen die plotseling op een openbare plek samenkomt, iets ongebruikelijks doet en daarna weer snel uiteenvalt. Flashmobs worden veelal georganiseerd via moderne communicatiemiddelen zoals het internet".

Volgens mij is een Flashmob een samensmelting van liefde; kippenvel krijg ik van zulke lieve acties! Geniet met me mee en kijk:

Aria, een hemelse verrukking

Dit lied van Gianna Nannini is zo mooooooi, zeker als je de vertaling van renemusica op zijn volkskrantblog http://www.vkblog.nl/bericht/245398/Aria_%28lucht%29_-_Gianna_Nannini hebt gelezen!

Hieronder alvast een stukje vertaalde tekst: Lucht

als ik jou mis

lucht, adem mij in, de stilte zeg me niet vaarwel maar til de wereld op

ja neem mij met je mee te midden van engelmysteries en duivelse glimlachen

en daar zal ik ze veranderen

in confetti van teder licht

Blij

Ben blij, doe blij, voel blij, ruik blij, zie blij, huppel blij, straal blij, proef blij en blij blij.

Alles klopt ineens. Het moment is nu.

Zo wil ik me nu voelen. Niet morgen, niet gisteren.

Blij is de perfecte timing. Niet gemaakt, maar gekregen.

Heel intens tot het diepste van je diepste. Alles sprankelt en tintelt. Je ogen tonen stralen. Je mond een brede grijns.

Blij is warm. Blij is koud. Blij is alles.

Blij is overweldigend. En sterk. Houdt alles tegen. Niets kan je deren. Je blijpantser is onverwoestbaar. Blij is besmettelijk.

Of afstotend. You love it or you hate it. En zelfs dat laatste maakt mij niet minder blij. Blij is vol vertrouwen en wijsdom. Blij weet dat het altijd goed is.

Blij is ervaren. Blij is delen. Blij is geven. Blij is het antwoord en de vraag tegelijk. Blij is opwinding. Blij is extase. Blij is rust.

Blij is de climax van het leven.

I am one world!

Vandaag is een bijzondere dag. Mijn vriendin Ingrid van de Boogaard presenteert haar zonne-mobiel. Een mobiel waarvan ik weleens dacht dat het er nooit zou komen. Ingrid is een engel op mijn pad, zij leert me denken in mogelijkheden in plaats van in beperkingen. Zij leert me ook dat doorzetten en je passie volgen de juiste weg is; altijd! Graag stuur ik je haar filmpje, zodat je hopelijk ook blij wordt en in je dromen en kracht blijft geloven. Ik mag gastvrouw zijn op haar event vandaag (met veeeeeel leuke mensen in Seats2meet Utrecht), ga iedereen stralend welkom heten en verbinden; in gedachten jou ook, want we zijn allemaal een en jij hoort bij mij ;-) Geniet van de film, de zon en alle positieve energie!

geluk is ZIJN

Geluk leeft in je hoofd en straalt uit je ogen

Kom hier...

kom hier dan laat ik je voelen wat geluk is

laat ik je mijn tranen proeven die ik zojuist kreeg van een vriendin die mij als eerste haar zeer roerende en diepe retoriek over de verlossing liet horen.

dan toon ik je mijn stralende en lachende ogen die mijn Colombiaans/Antilliaanse vriend maakte door op het juiste moment er te zijn en te delen in vrolijkheid en muziek

dan verwarm ik je met de warmte die ik ontvang van een Limburgse vriend die altijd aanwezig is

dan laat ik je elke afstand overbruggen zoals mijn vrienden uit Ierland, Spanje, Portugal en Kosovo me hebben geleerd

dan geef ik jou mijn geluk, omdat het teveel is voor een alleen en ik leef in overvloed

Schipperskind van tachtig

Woensdagochtend in de trein. Een oude, milde man zit tegenover me. In het traject 's-Hertogenbosch-Utrecht past een heel tachtig jarig leven. Het zijne. Hij deelt het met me. Eerst wat onschuldig en koetjes-en-kalfjesachtig maar dan raakt hij op dreef. Ik luister. Leer van alles over de schipperskinderen van vroeger en zijn schoolgang. Zijn carriere als schipperskinderenmeester. Hoor over zijn schaamte met betrekking tot zijn vervroegde pensionering en het feit dat hij er al zo lang zo goed van leeft. Hoewel hij destijds echt plaats maakte voor een jongere collega met kleine kinderen... Hij blijft delen. Zijn hele leven. Ik ben geroerd als ik zijn ogen zie terwijl hij spreekt over zijn vrouw. Een vrouw waar hij tot zeven jaar na zijn pensionering mee leefde. Die hij heeft moeten afgeven in de strijd tegen kanker. Toch is hij niet verbitterd, maar spreekt vol dankbaarheid. Hij is trots op zijn zoon die als chemicus geen baan vond maar in de IT weer wel. En zijn dochter die zijn liefde voor de Zwitserse treinreizen met hem deelt. Nee, hij is nu maar alleen. Zijn vriendin had geen 'gratis-treinreiskaartje' meer voor deze maand. Dus gaat hij naar Amsterdam. Natuurlijk.

Leef je leven!

Sinds 1989 leef ik anders...en soms ligt daar gewoon een liedje aan ten grondslag. Ik deel dit lied met je. Misschien verafschuw je het of maakt het je droevig. Of walg je van mijn sentimentele gedoe. Haha (lekker peuh, doe het toch). Ik hoop natuurlijk dat het je blij maakt en laat genieten van alles wat je hebt. En misschien maak je wel een dansje, dat zou helemaal mooi zijn.

Niemand weet hoe laat het is Muziek Ton Scherpenzeel Tekst Youp van 't Hek

Vannacht in m'n slaap word ik plots overvallen Straks komt een auto en die rijdt me kapot Wanneer zal de dood zijn fiets bij mij stallen? Wat zal mijn clou zijn? Hoe is mijn plot? Misschien zegt de dokter: 'Meneer nog twee maanden' En word ik door een slepende ziekte gesloopt Men zegt dat dat beter is voor nabestaanden Maar twee maanden pijn is toch niet wat je hoopt Deze dag is de eerste van de rest van mijn leven Dat denken er velen bij hun ontbijt Terwijl ik altijd denk: ik heb nog maar even Dit wordt de laatste van een prachtige tijd Dus moeten we dansen en moeten we vrijen Moeten we lachen en drinken vol vuur Lief hou me vast want nu ben ik nog bij je Tijd is toch geld dus het leven is duur En ik merk elke dag dat ik me vergis En dat er dan nog een dag over is. Jij mag niet doodgaan en ik wil niet sterven Laat staan onze liefste, denk niet aan ons kind Haar dood zal ons leven voor altijd bederven Terwijl ze misschien een hemel daar vindt Niemand mag doodgaan, niemand verdwijnen Maar je weet net als ik, er gaat steeds zoveel mis Met auto's, veerboten, vliegtuigen, treinen Niemand weet hoe laat het is Is het vijf voor twaalf of net half zeven? Hoeveel uur heb ik nog of rest mij een kwartier? Hoelang mag ik doorgaan nog doorgaan met leven? Ik heb echt geen idee dus ik grijp het plezier Dus moeten we dansen en moeten we vrijen Moeten we lachen en drinken vol vuur Lief hou me vast want nu ben ik nog bij je Tijd is toch geld dus het leven is duur En ik merk elke dag dat ik me vergis En dat er dan nog een uur over is Ik weet als ik later groot ben En ook bijna dood ben Dan is al die angst niet nodig geweest Maar altijd de bangste, altijd die angsten Maakte mijn leven tot een schitterend feest Want we hebben gedanst en we hebben gevreeën We hebben gelachen en gespeeld met het vuur God verbood wat we allemaal deden Leef toch je leven als je allerlaatste uur

Droom met me mee...

Droom je mee of moet ik wat droompoeder planten?

Droompoeder waarmee je uit de nachtmerrie kunt stappen

en alles even laat voor wat het is.

Gewoon even lekker genieten, zweven en beleven

mindfulness ten top

intensiteit met kwaliteit

zoals het leven volgens mij is bedoeld.

intense knipoog van een lachende Liempdse

Hoezo vaste patronen?

Hihi, kom los: tis lente!

Highroad to paradise

Geloof, vertrouwen en optimisme brengen je overal waar je wilt!

Eb

Het wordt weer eb. Langzaam spoelen de heftige herinneringen weg. Maken plaats voor rustige gedachten. Geven ruimte aan nieuwe impulsen. Hoewel soms de heftigheid voelbaar blijft en de vloed me tot aan de lippen komt. Nadja

Reis mee...

De meest gebruikte 'oneliner' in Australië is: 'No worries mate'. Dus laten we een beetje samen emigreren en het Australische gedachtengoed adopteren...

Iets liefs

Vandaag wil ik iets liefs met je delen. Het is een stukje uit mijn gesproken column zoals ik die in Roermond voor een uitverkochte zaal uitsprak. Een stukje dat ook zeker voor jou is geschreven...

Je doet me aan de liefde denken. Want alleen liefde is zo alomvattend en onvoorwaardelijk. Alleen uit liefde kan positief denken voortkomen. Alleen uit pure liefde kan ik jou en jij mij en wij elkaar allemaal omarmen. Hmmm dat voel je. Dat ontroert je. Mooie woorden zijn als de zon die je verwarmen. Met lieve woorden en mooie gedachtes maken we samen de wereld weer een. Ja, ik weet het, het wordt te klef, sorry daar hou je niet van.

Tis maar dat je weet dat als je eenzaam bent, dat ik aan je denk. Weet dat als je ziek bent ik voor je zorg, weet dat als je verdrietig bent ik je mijn schouder geef. Weet dat ik onvoorwaardelijk van je hou. Want mijn naam is liefde en ik zit in iedereen en op de mooiste plaats waar je me kunt bedenken.

Mijn hart staat open voor je, zodat ook jij je hart kunt openen en we samen een kettingreactie van liefdevolle beweging in gang zetten. Want alleen zo kunnen we negativiteit, bankbonussen en graaicultuur in een samenleving van schaarste omvormen naar een samenleving van overvloed waarin iedereen meetelt en blij kan zijn.

Dank je wel dat je er bent. Ik ben blij met je; want jij maakt het verschil!

Nadja van Berkel, 17 januari 2010 Ik draag dit (in gedachten) op aan mijn ome Harry. De man die me inspireerde en motiveerde om te gaan schrijven. De man die gister helaas is overleden.

Jarig?

Wat een bijzondere dag vandaag. Een dag die je hopelijk met heel je hart en wezen viert! Ouder worden is niet erg. Een verjaardag is een feest en laat ons dankbaar zijn op alle momenten die we hebben gehad en die we nog mogen beleven. Lieve felicitaties van mij voor jou.