Het geluksmoment van de dag

Toen me gister gevraagd werd hoe het met me ging, bedacht ik me dat het erg goed met me gaat en ik antwoordde: “ik heb meer geluksmomenten dan ooit tevoren”. In mijn wandeling vond ik de bevestiging.

Zelf je tijd indelen. Hoe waardevol. Zelfs voor iemand die van vaste structuren en regelmaat houdt. Het is fijn om je niet schuldig te voelen als je een uurtje later opstaat of aan de wandel gaat. Toch moet je voor dat geluk wel wat doen, bedenk ik me al lopend. Opstaan, wassen, aankleden, eten en natuurlijk: wandelen. Handelingen die je automatisch doet en die de ene keer misschien wat meer moeite kosten dan de andere keer. Daarbij is het eenvoudig om de wandeling te verkorten tot vijf minuutjes en dus een uurtje ‘tijdwinst’ te boeken. Maar dan heb je niet het effect van een flinke wandeling. Dan heb je niet een uur de buitenlucht geproefd en weet je niet wat er speelt. Dan heb je je hoofd nog niet leeg gelopen. Bij mij werkt het zo dat ik dus moet beginnen met het prioriteren van de wandeling. Iedere dag. Niemand is belangrijker dan die wandeling. Of de hond. Of ik zelf? Tja…misschien het laatste wel. Want als je goed voor je zelf zorgt, heb je voldoende energie om anderen verder te helpen. Punt nummer twee van geluk is dat ik de wandeling bewust loop. En daarbij help jij, als lezer me enorm! Hoe kan ik iedere dag bloggen als ik niet oplet? Dus loop ik bewust en wik en weeg of ik deelmomenten ervaar. Vandaag was een grote schepkraan de sloten aan het afgraven. Om eerlijk te zijn is dat niet iets waar ik door geïnspireerd raak, dus streepte ik die gebeurtenis af. Hoewel ik op de terugweg, toen ik de twee stoere graafmannen in het busje hun koffie en bammetjes zag eten, wel weer geraakt werd. Nee, dan de onbekende man met het speelse hondje. Hij sprak me aan om te waarschuwen dat de gemeente aan het schrijven was. Honden mogen niet los lopen. Hij vond het ook onzin omdat zijn hond al net zo goed luisterde als de mijne. Die man die mij zomaar aanspreekt en me wil behoeden voor een bekeuring. Dat gebaar. Kijk, daar kan ik nou weer de hele dag op vooruit. Het is een van de vele geluksmomenten die mijn leven tot een feest maken. Hoera!