Een zingende tandarts in je mond...

Pasen. Beter gezegd: eerste paasdag, de dag na stille zaterdag en de ochtend na een flinke stapavond. Ik kom bij een voor mij onbekende tandarts (TA). Als een oud vrouwtje. Mijn ogen verstoten de lenzen en zien rood, mijn lippen ongestift uit respect voor de TA, en wat erger: een kroon die mijn avond verknalde! Tijdens het vriendinnendiner voelde ik iets achter mijn blouse vallen...bijna tegelijkertijd voelde mijn tong een groot gat voorin mijn mond. Bijna nog sneller klopte mijn hart toen de signalen mijn hersenen hadden bereikt over de conclusie dat ik een kroon miste...In het toilet blouse en BH geinspecteerd en ja: de kroon ketste op de vloer en ik had hem weer! Een vriendin wist raad en met suikervrije kauwgom het ding teruggeplempt. LOS OP DE DANSVLOER Later op de avond, de champagne van die leuke middag, de wijn van het diner en het bier in de kroeg eiste zijn tol: ik ging los op de dansvloer! Ik niet alleen...eerst ging ik door de veel te wilde en springerige bewegingen eens flink door mijn knie: AUW. En toen de alcoholverdoving weer had ingezet en ik me weer op de vloer waagde...want ja we waren toch met z'n twintigen onder elkaar en het was fun, toen besloot mijn kroon ook om weer los te gaan...OEPS. In een klap ben je weer nuchter, schieten beelden van tandeloze oude vrouwtjes door je hoofd en slaat een lichte paniek je om het hart. Met mijn hand voor mijn mond zette ik iedereen stil in mijn nabije omgeving en zocht de vloer af..'een lens kwijt?' "Nee een kroon!" riep ik blozend door mijn hand heen. En ook nu rolde de kroon weer uit mijn blouse op de vloer na wat schudden. Kauwgomkunstje opnieuw uithalen en....voila? Nou...niet echt. Twas gewoon balen. Had al een kater voordat hij was begonnen. Nu komen we bij de zingende tandarts. Eerste paasdag. Natuurlijk bij iemand die je nog nooit hebt gezien en waarvan je niet eens het bestaan wist. Hmm wel toppie praktijk. Alles lekker strak en mooie design. Alleen voor spoedgevallen...tja ik heb geen pijn en voelde me niet echt een spoedgeval, hoewel wel erg ongelukkig. Gelukkig bleef het kruisverhoor uit. Ik twijfel of hij mijn dansverhaal geloofde, maar swa. Toen hij echter grapjes maakte met de assistente over het feit dat ze een house-party in de praktijk had gehouden en vergeten was de CD (die heel luid galmde), te verwisselen, wist ik dat hij zich mijn situatie ook voor de geest had proberen te halen. Ik gaf me over aan het geboor en gezuig. Verbaasde me over het feit dat de tandarts echt lol had in zijn werk en zelfs lekker meeneuriede. Goh. Wel heel speciaal eigenlijk dacht ik. Hij dacht kennelijk ook wat verder door, maakte met zijn assistente nog een grap waaruit duidelijk was dat ik er met dat stompje toch echt niet uit zag. Terwijl ik niet in de gelegenheid was iets terug te koppen, verdorie! Een beetje SM zijn tandartsen wel, concludeerde ik al liggend: ze boren, zingen en plagen je terwijl je weerloos alles ondergaat. Een weerwoord ben ik vergeten. Zo blij was ik met mijn keurig terug geplaatste kroon. "Komt ie er verdorie nog mee weg ook!", dacht ik. Of toch niet? Nee ik ga hem lekker bloggen, die leuke zingende tandarts. Zal hem hebben!