Soms heb je het even helemaal helder. Weet je dat je droom al begonnen is en dat je er middenin staat. Nu is je droom. Ik voel dat vandaag. En tel mijn zegeningen en wentel me in geluk. Mocht je dat gevoel niet met me kunnen delen, bedenk dan dat de meeste dromen onderweg beginnen...
Ik wens je vele droomreizen en blijf graag met je delen.
Dit is niet wat het lijkt. Omdat niets is wat het lijkt. Het is wat het is. En anders niet. Of toch wel?
woensdag 7 november 2012
vrijdag 5 oktober 2012
Van tijd naar altijd
Eindelijk weet ik het: door bewustwording zet je de tijd op z'n plaats. Gaat niet alles aan je voorbij. Beweeg je synchroom met de aarde, natuur en het leven. Je leeft niet in het verleden en ook niet in de toekomst. Het is nu. En nu is het altijd! De tijd staat stil.Of rent voor me uit. Het doet me helemaal niets wat dat begrip allemaal doet. Ik laat me niet langer intimideren door die zwaar de aandachttrekkende tijd. Sterker nog, als ik al iets bewust doe met de tijd, dan neem ik hem of haar. Bewust en vol genot ;-)
Altijd.
Altijd.
woensdag 4 april 2012
Geluksvogel in opleiding
Soms mag je best even stil staan bij alle verworven vrijheden... En als ik dat doe, voel ik me een geluksvogel in opleiding!
donderdag 26 januari 2012
Waar kunnen we het Jaar van de Draak nu beter beginnen dan in de Brabantse hoofdstad met haar eigen drakenfontein?
In welk gezelschap kun je nou beter vertoeven dan bij jezelf samen met andere open minded mensen die graag delen, luisteren of vertellen.
En waarom zouden we 2012 niet omarmen en vieren?
Vandaar een naamlooz inspired Wikidoe op vrijdag 27 januari
Het zou fijn zijn als je komt. Breng gerust iemand mee. We beginnen om 17.00 uur in de Verkadefabriek en stoppen als de laatste gast(e) weg is.
Met draakachtige groet,
Nadja van Berkel & Truong Dang
Kartrekkers Wikidoe & naamlooz Brabant
zaterdag 19 november 2011
Vrijdag weer Wikidoe!
Vrijdag 25 november is er een Naamlooz Inspired Wikidoe.
Het zou fijn zijn als je komt. Breng gerust iemand mee. Zodat we lekker op een ongedwongen en relaxte wijze de week afsluiten. Waarbij niets hoeft en alles kan. Gewoon omdat het leuk is nieuwe mensen te leren kennen en ervaringen te delen. Of zomaar. Je hoeft eigenlijk geen reden te hebben om te komen, die ontstaat wel spontaan ter plekke. Iedere Wikidoe is er namelijk een om mee te maken! We beginnen om 17.00 uur in de Verkadefabriek en stoppen als de laatste gast(e) weg is.
Met uitnodigende herfstachtige lach,
Nadja van Berkel & Truong Dang
Kartrekkers Wikidoe & naamlooz Brabant
dinsdag 1 november 2011
Diep bewaren
Deze dag wil ik bewaren, ergens diep van binnen, zo diep dat ik hem altijd paraat heb ;-)
woensdag 27 juli 2011
woensdag 16 februari 2011
Collega’s zonder koffie
Als zelfstandige heb je geen collega’s. En toch voelt het iedere dag van wel. Door de mensen die ik op mijn wandeling tegenkom. De een groet en de ander maakt een praatje. Het enige dat nog ontbreekt is de koffie…Er verschijnt nog een grote glimlach op mijn gezicht als ik terugdenk aan vanochtend. Ik ben nog niet zo ver op het pad en al door drie fietsers begroet. De een groette me met een knikje, de ander met een uitbundig ‘goedemorgen’ en weer een ander met een kort vriendelijk ‘hallo’. In de verte zag ik Marianne aankomen. Had haar lang niet gezien en ze fietst hier ook niet meer zo veel, bedacht ik me. Marianne is een lieve enthousiaste peuterjuf. Zo’n juffrouw waar je je kind met graagte aan toevertrouwt. Een dame die lief, consequent en puur is. Precies zoals een peuterjuffrouw hoort te zijn eigenlijk.
Als ze binnen praatafstand is, begint ze me toe te roepen en vraagt me hoe het met me gaat en dat het zo lang geleden is dat ze me gezien heeft. Allemaal terwijl ze fietst, me voorbij fietst en al omkijkend op een antwoord wacht. Snel steek ik mijn duim omhoog en roep bevestigend dat ‘alles ok is’. “En met jou dan?” “Met mij ook hoor!” klinkt het in de verte. En weg is ze weer.Even verderop kom ik de man met de twee hondjes, waarvan een met een dichtgenaaid oog, tegen. We lopen samen op. Praten over de ooievaars die we al gespot hebben en de kievit die in geen velden of wegen te bekennen is. Dan versnel ik mijn pas, want ik hou van doorlopen. We wensen elkaar een fijne dag en dat was het dan weer. Want ja, er wacht ons allemaal nog veel werk en andere zaken. Hihi. Het lijken net echte collega’s waar je even snel een praatje mee maakt om vervolgens weer met je eigen werk verder te gaan. Alleen zonde van de ontbrekende koffie, dat wel.
Abonneren op:
Posts (Atom)

