Als ik tulpjes zie, voel ik mij lente!

herfstvakantie

Beetje zenuwachtig maken vakanties me altijd. Omdat je dan het optimale uit je tijd wilt halen -voor je kind. Dus jezelf wilt wegcijferen, maar ook weer niet helemaal. Maar gelukkig is het ons weer gelukt! De hele week is afgeblokt met leuke dingen. Saunafeestje, filmavondje, Brussel, Efteling en vrienden en vriendinnetjes. De zon schijnt, de wasmachine draait en er wordt druk gespeeld. Soms valt alles gewoon heerlijk op z'n plek. Wens jullie ook een fijne vakantie en o ja... ik zal proberen tussendoor nog wat te werken, dus wie weet komen we elkaar nog tegen ;-)

Adelaide ik hou van je!

Deze week vertelde een lieve vriendin, die overal ter wereld al wel eens is geweest, dat ze Australië het mooist van de hele wereld vond. Vol vuur en passie deelde ze haar verhalen met ons. En toen dacht ik aan Manon. Mijn lieve vriendin die ook zo enthousiast was over Australië. Die zelfs zo enthousiast was, dat ze samen met haar vriend het lef had haar hart te volgen en te emigreren naar hun droomland. Terwijl mijn ene vriendin doorging over kangaroes, bekroop me een vervelend gevoel van gemis naar mijn andere vriendin. Heb haar laatste mail niet eens beantwoord...Zou het gewoon komen omdat ik haar als maatje zo mis? Dat ik nooit meer zo in een deuk heb gelegen nadat ze is weg gegaan? Ik heb geen idee, maar moet mijn zwakheid nu toch maar eens onder ogen zien. Wil Manon als vriendin en globetrotter eren. Via deze blogpost. Omdat ik op Google Analytics ook zie dat er hits uit Adelaide komen. En omdat ik gewoon echt nog heel veel van haar hou. Dus Manon, deze is voor jou. Met heeeeel veeeeel liempds liefs!

Antwoord bij twijfel

Twijfelen...ik doe het niet vaak. Meestal weet mijn hood en voelt mijn hart welke weg ik moet gaan. Of iets juist is. Of het klopt. En toch worden mijn gedachten wel eens door angst overmand. In plaats van in het volle vertrouwen te leven en dichtbij mezelf te blijven, komen er dan ineens allerlei tease-stemmetjes die me aan het twijfelen maken. Vaak is het een strijd tussen ego en verbinden met de ander en dus ook het universum. De beste oplossing die ik tot nu toe op twijfel heb kunnen ontdekken is om jezelf een vraag te stellen. Heel eerlijk en open moet je de kwestie bekijken terwijl je jezelf vraagt: "Wat zou liefde doen?" Probeer het maar eens. En...ik zou het leuk vinden als je me jouw ervaring dan met me deelt. Deze suggestie heb ik overigens niet zelf bedacht maar is me door Annemarie Sips als medium van engelen aangereikt. Ik geef het graag aan je door, zodat ook jij je geruggensteund kunt voelen door engelenwijsheid als je twijfelt.

Zeewind

Zand fluistert over de grond

Kust hier en daar mijn mond

'sorridi' galmt in mijn hoofd

van alle zorgen beroofd

Mevrouw op de fiets

Druk, druk, druk: kom met de auto aangesjeesd, alle boodschappen achterin, nog verhit van de file en met mobiel in de hand om vriendin te bellen dat ik er nu eindelijk ben. Dat ze welkom is. Ondertussen staat er een mevrouw aan de andere kant van onze liguster heg. Ze kijkt en maakt oogcontact. Ik groet. Ze pakt het moment en zegt dat haar broer nog in dit huis gewoond heeft...Ik knik en hou haar af. Maak een opmerking in de zin van 'goh, wat leuk' en pak de boodschappen resoluut uit de achterbak. Ik voel het. Ze wil binnenkijken. Met mijn handen vol boodschappen start ik de onderhandelingen: 'u mag best even binnenkijken hoor, maar ik ben wel druk' Als de dame dan beleefd afhoudt en zegt dat dat niet hoeft, hou ik aan. Uiteindelijk tilt de vrouw samen met me de boodschappen uit de auto en sjouwt achter me aan naar binnen. We hebben ons niet eens aan elkaar voorgesteld. Door haar spontane boodschappendraaggeste ben ik blij verrast. Nu ben ik even gastvrouw. Voor een gepensioneerde dame die, zoals blijkt langs haar verleden aan het fietsen is. Ze is bescheiden, wil alleen een glaasje water en laat ons huis intact. "Hier heb ik erg veel kaart gespeeld". En "oh dat hebben jullie veranderd, ja groot gelijk heb je". Samen lopen we door de tuin. Ze begint over de boerenjasmijn die uitbundig in bloei staat. Gister vroeg ik me nog af watvoor jasmijn ik nou in mijn tuin had staan. Nu geeft de vrouw op de fiets me zomaar antwoord. Wat kan het leven toch mooie antwoorden geven. "Kom gerust weer eens aan als u in de buurt bent, u bent welkom", sluit ik onze ontmoeting. Waarop de dame antwoordt: "ik weet niet of ik dat dan nog durf". Mooi, zoals ik nu leer dat het leven gaat over het pakken van de momenten die zich voordoen. En dat de mevrouw op de fiets ook haar moment heeft gekregen en gedeeld.

Mooie mensen flashmob

Volgens Wikipedia is een flashmob

"een (grote) groep mensen die plotseling op een openbare plek samenkomt, iets ongebruikelijks doet en daarna weer snel uiteenvalt. Flashmobs worden veelal georganiseerd via moderne communicatiemiddelen zoals het internet".

Volgens mij is een Flashmob een samensmelting van liefde; kippenvel krijg ik van zulke lieve acties! Geniet met me mee en kijk:

Aria, een hemelse verrukking

Dit lied van Gianna Nannini is zo mooooooi, zeker als je de vertaling van renemusica op zijn volkskrantblog http://www.vkblog.nl/bericht/245398/Aria_%28lucht%29_-_Gianna_Nannini hebt gelezen!

Hieronder alvast een stukje vertaalde tekst: Lucht

als ik jou mis

lucht, adem mij in, de stilte zeg me niet vaarwel maar til de wereld op

ja neem mij met je mee te midden van engelmysteries en duivelse glimlachen

en daar zal ik ze veranderen

in confetti van teder licht