Geluk leeft in je hoofd en straalt uit je ogen

Kom hier...

kom hier dan laat ik je voelen wat geluk is

laat ik je mijn tranen proeven die ik zojuist kreeg van een vriendin die mij als eerste haar zeer roerende en diepe retoriek over de verlossing liet horen.

dan toon ik je mijn stralende en lachende ogen die mijn Colombiaans/Antilliaanse vriend maakte door op het juiste moment er te zijn en te delen in vrolijkheid en muziek

dan verwarm ik je met de warmte die ik ontvang van een Limburgse vriend die altijd aanwezig is

dan laat ik je elke afstand overbruggen zoals mijn vrienden uit Ierland, Spanje, Portugal en Kosovo me hebben geleerd

dan geef ik jou mijn geluk, omdat het teveel is voor een alleen en ik leef in overvloed

Schipperskind van tachtig

Woensdagochtend in de trein. Een oude, milde man zit tegenover me. In het traject 's-Hertogenbosch-Utrecht past een heel tachtig jarig leven. Het zijne. Hij deelt het met me. Eerst wat onschuldig en koetjes-en-kalfjesachtig maar dan raakt hij op dreef. Ik luister. Leer van alles over de schipperskinderen van vroeger en zijn schoolgang. Zijn carriere als schipperskinderenmeester. Hoor over zijn schaamte met betrekking tot zijn vervroegde pensionering en het feit dat hij er al zo lang zo goed van leeft. Hoewel hij destijds echt plaats maakte voor een jongere collega met kleine kinderen... Hij blijft delen. Zijn hele leven. Ik ben geroerd als ik zijn ogen zie terwijl hij spreekt over zijn vrouw. Een vrouw waar hij tot zeven jaar na zijn pensionering mee leefde. Die hij heeft moeten afgeven in de strijd tegen kanker. Toch is hij niet verbitterd, maar spreekt vol dankbaarheid. Hij is trots op zijn zoon die als chemicus geen baan vond maar in de IT weer wel. En zijn dochter die zijn liefde voor de Zwitserse treinreizen met hem deelt. Nee, hij is nu maar alleen. Zijn vriendin had geen 'gratis-treinreiskaartje' meer voor deze maand. Dus gaat hij naar Amsterdam. Natuurlijk.

Leef je leven!

Sinds 1989 leef ik anders...en soms ligt daar gewoon een liedje aan ten grondslag. Ik deel dit lied met je. Misschien verafschuw je het of maakt het je droevig. Of walg je van mijn sentimentele gedoe. Haha (lekker peuh, doe het toch). Ik hoop natuurlijk dat het je blij maakt en laat genieten van alles wat je hebt. En misschien maak je wel een dansje, dat zou helemaal mooi zijn.

Niemand weet hoe laat het is Muziek Ton Scherpenzeel Tekst Youp van 't Hek

Vannacht in m'n slaap word ik plots overvallen Straks komt een auto en die rijdt me kapot Wanneer zal de dood zijn fiets bij mij stallen? Wat zal mijn clou zijn? Hoe is mijn plot? Misschien zegt de dokter: 'Meneer nog twee maanden' En word ik door een slepende ziekte gesloopt Men zegt dat dat beter is voor nabestaanden Maar twee maanden pijn is toch niet wat je hoopt Deze dag is de eerste van de rest van mijn leven Dat denken er velen bij hun ontbijt Terwijl ik altijd denk: ik heb nog maar even Dit wordt de laatste van een prachtige tijd Dus moeten we dansen en moeten we vrijen Moeten we lachen en drinken vol vuur Lief hou me vast want nu ben ik nog bij je Tijd is toch geld dus het leven is duur En ik merk elke dag dat ik me vergis En dat er dan nog een dag over is. Jij mag niet doodgaan en ik wil niet sterven Laat staan onze liefste, denk niet aan ons kind Haar dood zal ons leven voor altijd bederven Terwijl ze misschien een hemel daar vindt Niemand mag doodgaan, niemand verdwijnen Maar je weet net als ik, er gaat steeds zoveel mis Met auto's, veerboten, vliegtuigen, treinen Niemand weet hoe laat het is Is het vijf voor twaalf of net half zeven? Hoeveel uur heb ik nog of rest mij een kwartier? Hoelang mag ik doorgaan nog doorgaan met leven? Ik heb echt geen idee dus ik grijp het plezier Dus moeten we dansen en moeten we vrijen Moeten we lachen en drinken vol vuur Lief hou me vast want nu ben ik nog bij je Tijd is toch geld dus het leven is duur En ik merk elke dag dat ik me vergis En dat er dan nog een uur over is Ik weet als ik later groot ben En ook bijna dood ben Dan is al die angst niet nodig geweest Maar altijd de bangste, altijd die angsten Maakte mijn leven tot een schitterend feest Want we hebben gedanst en we hebben gevreeën We hebben gelachen en gespeeld met het vuur God verbood wat we allemaal deden Leef toch je leven als je allerlaatste uur

Droom met me mee...

Droom je mee of moet ik wat droompoeder planten?

Droompoeder waarmee je uit de nachtmerrie kunt stappen

en alles even laat voor wat het is.

Gewoon even lekker genieten, zweven en beleven

mindfulness ten top

intensiteit met kwaliteit

zoals het leven volgens mij is bedoeld.

intense knipoog van een lachende Liempdse

Hoezo vaste patronen?

Hihi, kom los: tis lente!

Highroad to paradise

Geloof, vertrouwen en optimisme brengen je overal waar je wilt!

Eb

Het wordt weer eb. Langzaam spoelen de heftige herinneringen weg. Maken plaats voor rustige gedachten. Geven ruimte aan nieuwe impulsen. Hoewel soms de heftigheid voelbaar blijft en de vloed me tot aan de lippen komt. Nadja