"een (grote) groep mensen die plotseling op een openbare plek samenkomt, iets ongebruikelijks doet en daarna weer snel uiteenvalt. Flashmobs worden veelal georganiseerd via moderne communicatiemiddelen zoals het internet".Volgens mij is een Flashmob een samensmelting van liefde; kippenvel krijg ik van zulke lieve acties! Geniet met me mee en kijk:
Dit is niet wat het lijkt. Omdat niets is wat het lijkt. Het is wat het is. En anders niet. Of toch wel?
donderdag 27 mei 2010
Mooie mensen flashmob
Volgens Wikipedia is een flashmob
woensdag 26 mei 2010
Aria, een hemelse verrukking
Dit lied van Gianna Nannini is zo mooooooi, zeker als je de vertaling van renemusica op zijn volkskrantblog http://www.vkblog.nl/bericht/245398/Aria_%28lucht%29_-_Gianna_Nannini hebt gelezen!Hieronder alvast een stukje vertaalde tekst: Lucht
als ik jou mis
lucht, adem mij in, de stilte zeg me niet vaarwel maar til de wereld op
ja neem mij met je mee te midden van engelmysteries en duivelse glimlachen
en daar zal ik ze veranderen
in confetti van teder licht
donderdag 20 mei 2010
Blij
Ben blij, doe blij, voel blij, ruik blij, zie blij, huppel blij, straal blij, proef blij en blij blij.
Alles klopt ineens. Het moment is nu.
Zo wil ik me nu voelen. Niet morgen, niet gisteren.
Blij is de perfecte timing. Niet gemaakt, maar gekregen.
Heel intens tot het diepste van je diepste. Alles sprankelt en tintelt. Je ogen tonen stralen. Je mond een brede grijns.
Blij is warm. Blij is koud. Blij is alles.
Blij is overweldigend. En sterk. Houdt alles tegen. Niets kan je deren. Je blijpantser is onverwoestbaar. Blij is besmettelijk.
Of afstotend. You love it or you hate it. En zelfs dat laatste maakt mij niet minder blij. Blij is vol vertrouwen en wijsdom. Blij weet dat het altijd goed is.
Blij is ervaren. Blij is delen. Blij is geven. Blij is het antwoord en de vraag tegelijk. Blij is opwinding. Blij is extase. Blij is rust.
Blij is de climax van het leven.
vrijdag 23 april 2010
I am one world!
Vandaag is een bijzondere dag. Mijn vriendin Ingrid van de Boogaard presenteert haar zonne-mobiel. Een mobiel waarvan ik weleens dacht dat het er nooit zou komen. Ingrid is een engel op mijn pad, zij leert me denken in mogelijkheden in plaats van in beperkingen. Zij leert me ook dat doorzetten en je passie volgen de juiste weg is; altijd!
Graag stuur ik je haar filmpje, zodat je hopelijk ook blij wordt en in je dromen en kracht blijft geloven.
Ik mag gastvrouw zijn op haar event vandaag (met veeeeeel leuke mensen in Seats2meet Utrecht), ga iedereen stralend welkom heten en verbinden; in gedachten jou ook, want we zijn allemaal een en jij hoort bij mij ;-)
Geniet van de film, de zon en alle positieve energie!
dinsdag 13 april 2010
zondag 28 maart 2010
donderdag 25 maart 2010
Kom hier...
kom hier dan laat ik je voelen wat geluk is
laat ik je mijn tranen proeven die ik zojuist kreeg van een vriendin die mij als eerste haar zeer roerende en diepe retoriek over de verlossing liet horen.
dan toon ik je mijn stralende en lachende ogen die mijn Colombiaans/Antilliaanse vriend maakte door op het juiste moment er te zijn en te delen in vrolijkheid en muziek
dan verwarm ik je met de warmte die ik ontvang van een Limburgse vriend die altijd aanwezig is
dan laat ik je elke afstand overbruggen zoals mijn vrienden uit Ierland, Spanje, Portugal en Kosovo me hebben geleerd
dan geef ik jou mijn geluk, omdat het teveel is voor een alleen en ik leef in overvloed
maandag 22 maart 2010
Schipperskind van tachtig
Woensdagochtend in de trein. Een oude, milde man zit tegenover me. In het traject 's-Hertogenbosch-Utrecht past een heel tachtig jarig leven. Het zijne. Hij deelt het met me. Eerst wat onschuldig en koetjes-en-kalfjesachtig maar dan raakt hij op dreef. Ik luister. Leer van alles over de schipperskinderen van vroeger en zijn schoolgang. Zijn carriere als schipperskinderenmeester. Hoor over zijn schaamte met betrekking tot zijn vervroegde pensionering en het feit dat hij er al zo lang zo goed van leeft. Hoewel hij destijds echt plaats maakte voor een jongere collega met kleine kinderen... Hij blijft delen. Zijn hele leven. Ik ben geroerd als ik zijn ogen zie terwijl hij spreekt over zijn vrouw. Een vrouw waar hij tot zeven jaar na zijn pensionering mee leefde. Die hij heeft moeten afgeven in de strijd tegen kanker. Toch is hij niet verbitterd, maar spreekt vol dankbaarheid. Hij is trots op zijn zoon die als chemicus geen baan vond maar in de IT weer wel. En zijn dochter die zijn liefde voor de Zwitserse treinreizen met hem deelt. Nee, hij is nu maar alleen. Zijn vriendin had geen 'gratis-treinreiskaartje' meer voor deze maand. Dus gaat hij naar Amsterdam. Natuurlijk.
Abonneren op:
Posts (Atom)