Geen alaaf, alaaf, alaaf!

Frans Bauer mocht geen alaaf zeggen in Oeteldonk. Ik wel. Maar ik ga niet. Snik, snik, snik? Tja...in al die jaren heb ik geen carnaval gemist. Tot nu! Ik ga dus een weekje weg...met pijn in mijn carnavalshart kies in voor mijn gezin in plaats van voor de bruisende, hossende, feestende en verlichtende massa. Doet pijn, maar met argumenten als: 'ik ben niet voorspelbaar' (dus vier ik eens geen carnaval), 'ik kan ook zonder carnaval de winter door' en 'het positieve zit in jezelf en niet in je omgeving'; probeer ik mezelf rationeel overeind te houden. Ik ga dus ver weg van Ploegersland en Eendegat, zodat ik op momenten van twijfel niet alsnog vertrek naar de kroeg.

Bahlaaf, bahlaaf, bahlaaf... Nee hoor! Ik weet zeker dat we er een leuke week van gaan maken! En wens iedereen (zo zonder mij als feestbeest) met carnaval veul leut!