Vandaag wil ik iets liefs met je delen. Het is een stukje uit mijn gesproken column zoals ik die in Roermond voor een uitverkochte zaal uitsprak.
Een stukje dat ook zeker voor jou is geschreven...
Je doet me aan de liefde denken. Want alleen liefde is zo alomvattend en onvoorwaardelijk. Alleen uit liefde kan positief denken voortkomen. Alleen uit pure liefde kan ik jou en jij mij en wij elkaar allemaal omarmen. Hmmm dat voel je. Dat ontroert je. Mooie woorden zijn als de zon die je verwarmen. Met lieve woorden en mooie gedachtes maken we samen de wereld weer een. Ja, ik weet het, het wordt te klef, sorry daar hou je niet van.
Tis maar dat je weet dat als je eenzaam bent, dat ik aan je denk. Weet dat als je ziek bent ik voor je zorg, weet dat als je verdrietig bent ik je mijn schouder geef. Weet dat ik onvoorwaardelijk van je hou. Want mijn naam is liefde en ik zit in iedereen en op de mooiste plaats waar je me kunt bedenken.
Mijn hart staat open voor je, zodat ook jij je hart kunt openen en we samen een kettingreactie van liefdevolle beweging in gang zetten. Want alleen zo kunnen we negativiteit, bankbonussen en graaicultuur in een samenleving van schaarste omvormen naar een samenleving van overvloed waarin iedereen meetelt en blij kan zijn.
Dank je wel dat je er bent. Ik ben blij met je; want jij maakt het verschil!
Nadja van Berkel, 17 januari 2010
Ik draag dit (in gedachten) op aan mijn ome Harry. De man die me inspireerde en motiveerde om te gaan schrijven. De man die gister helaas is overleden.